- Nowe zasady zatrudniania cudzoziemców 01.06.2025 r. – zestawienie zmian
Od 01.06.2025 r. weszły w życie kluczowe zmiany w przepisach regulujących zatrudnienie cudzoziemców w Polsce. Na mocy 3 nowych ustaw zmodyfikowano procedury legalizacji pobytu oraz pracy cudzoziemców. Dla pracodawców najważniejsza jest ustawa z 20.3.2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium RP. Przegląd wszystkich zmian zawarto w poniższej tabeli.
| Zakres zmian | Opis zmian |
| Nowa definicja powierzania pracy cudzoziemcom | Rozszerzono definicję „powierzenia pracy”. Przez powierzenie rozumie się nie tylko zatrudnienie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, ale również wszelkie formy świadczenia pracy przez cudzoziemców, w tym za pośrednictwem podwykonawców, agencji zatrudnienia czy outsourcingu. W konsekwencji wszyscy uczestnicy łańcucha powierzenia pracy ponoszą odpowiedzialność za legalność zatrudnienia. |
| Obowiązek przesłania kopii umowy | Pracodawca zawiera umowę z cudzoziemcem w formie pisemnej przez rozpoczęciem pracy i również przed jej rozpoczęciem przekazuje kopię umowy do właściwego ze względu na swoją siedzibę urzędu pracy. |
| Priorytety przy rozpatrywaniu wniosków | Pierwszeństwo w rozpatrywaniu wniosków będą mieć: przedsiębiorcy wpisani do specjalnego wykazu prowadzonego przez Ministra Gospodarki, wnioski dotyczące kontynuacji zatrudnienia u tego samego pracodawcy, zawody deficytowe (lista będzie publikowana w drodze rozporządzenia). |
| Zniesienie testu rynku pracy | Zamiast testu rynku pracy wprowadzono mechanizm list zawodów zamkniętych. Tworzone będą przez starostów i zatwierdzane przez wojewodów w oparciu o lokalną sytuację na rynku pracy. Jeśli zawód znajduje się na liście zamkniętej, wojewoda może odmówić wydania zezwolenia, chyba że zaistnieje wyjątek określony w drodze rozporządzenia resortu pracy. |
| Nowe obowiązki informacyjne | Pracodawca ma obowiązek w ciągu 7 dni poinformować wojewodę o faktycznym rozpoczęciu pracy przez cudzoziemca zatrudnionego na podstawie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy. Obowiązki te rozszerzono o informacje o: niepodjęciu przez cudzoziemca pracy, zakończeniu wykonywania pracy, przerwaniu wykonywania pracy na okres powyżej 2 miesięcy. |
| Ustalenie wymaganego okresu przechowywania dokumentacji | Pracodawca jest zobowiązany przechowywać dokumentację dotyczącą zatrudnienia cudzoziemca, w tym dane osobowe i kopie umów przez 2 lata po zakończeniu roku kalendarzowego, w którym ustał stosunek pracy zawarty z cudzoziemcem. |
| Nowy taryfikator kar finansowych | nielegalne powierzenie pracy: 3000 zł – 50 000 zł (minimum 3000 zł za każdą osobę) nielegalne wykonywanie pracy: nie mniej niż 1000 zł wprowadzenie w błąd lub wykorzystanie zależności cudzoziemca: 6000 zł – 50 000 zł pobieranie korzyści majątkowej za legalizację pracy: 6000 zł – 50 000 zł brak zgłoszenia (rozpoczęcia, zakończenia, niepodjęcia pracy) lub fałszywe dane: 500 zł – 5000 zł brak zgłoszenia rozpoczęcia pracy do wojewody: 1000 zł – 3000 zł nielegalne kierowanie do pracy tymczasowej: nie mniej niż 6000 zł zawyżony czynsz w umowę zakwaterowania: 200 zł – 2000 zł Pracodawca wprowadzony w błąd przez cudzoziemca posługującego się fałszywym dokumentem nie podlega karze. |
| Obowiązek powiadomienia wojewody o utracie celu pobytu cudzoziemca | Zarówno cudzoziemiec, jak i pracodawca mają obowiązek powiadomienia wojewody o utracie celu pobytu, w przypadku gdy celem pobytu, dla którego zostało wydane zezwolenie na pobyt jest wykonywanie pracy. Pracodawca ma na to 15 dni od dnia rozwiązania umowy z cudzoziemcem. |
| Szerszy katalog dokumentów uniemożliwiających cudzoziemcom na złożenie wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy | Od 1.6.2025 r. odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, gdy w dniu składania wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia posiada: wizę wydaną w celu udziału w imprezach sportowych, wizę wydaną w celu prowadzenia działalności kulturalnej lub udziału w konferencjach, wizę wydaną w celu odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej, wizę wydaną w celu odbycia szkolenia zawodowego, wizę wydaną w celu kształcenia się lub szkolenia w innej formie, wizę wydaną w celu tranzytu, wizę wydaną w celu tranzytu lotniczego, wizę wydaną w celu leczenia, wizę wydaną w celu udziału w programie wymiany kulturalnej lub edukacyjnej, programie pomocy humanitarnej lub programie pracy wakacyjnej wizę długoterminową wydaną przez inny kraj Strefy Schengen, chyba że korzysta z mobilności, zezwolenia na pobyt czasowy lub pobyt rezydenta długoterminowego UE wydanego przez inny kraj Strefy Schengen, chyba że korzysta z mobilności. |
| Nowa definicja wysokich kwalifikacji (Niebieska Karta UE) | Są to kwalifikacje uzyskane w wyniku doświadczenia zawodowego na poziomie porównywalnym z poziomem kwalifikacji uzyskanych po ukończeniu studiów wyższych odpowiednio przez okres 3 lat albo 5 lat. |
| Nowa przesłanka cofnięcia Niebieskiej Karty UE | Niebieską Kartę UE cofa się jeśli cudzoziemiec pozostaje bez pracy ponad 3 miesiące (gdy przebywa w Polsce krócej niż 2 lata) lub ponad 6 miesięcy (gdy przebywa co najmniej 2 lata). |
| Nowy obowiązek informacyjny dla posiadacza Niebieskiej Karty UE | Taki cudzoziemiec w ciągu 15 dni roboczych zawiadamia pisemnie wojewodę, który udzielił mu zezwolenia na pobyt o rozpoczęciu korzystania z mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE, wskazując państwo członkowskie UE, w którym korzysta z tej mobilności. |
| Usunięcie z katalogu dokumentów potwierdzających znajomość języka polskiego na poziomie B1 świadectwa szkoły policealnej | Tylko zaświadczenia ze szkoły policealnej wydane przez 30.6.2025 r. będą potwierdzać znajomość języka polskiego na potrzeby postępowań w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt Rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, wszczętego do 1.7.2025 r. do 30.6.2026 r. |
| Rozszerzenie katalogu cudzoziemców mogących ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia z rodziną | Wnioskowanie dostępne jest również dla członków rodziny cudzoziemca korzystającego z mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej karty UE. |
| Nowy rodzaj zezwolenia na pobyt | Jest zezwolenie na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE. |
| Możliwość zaliczenia okresu pobytu w innym kraju UE, aby spełnić przesłanki do wnioskowania o zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE | Posiadacze wizy studenckiej lub zezwolenia na pobyt w celu studiowania w innym państwie członkowskim lub wizy lub zezwolenia na pobyt z adnotacją naukowiec wydanej przez inne państwo członkowskie przy wymaganiu, że osoba ta przebywa w Polsce minimum 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku na podstawie Niebieskiej Karty UE lub korzysta z mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE. |
| Nowe zasady podejmowania przez cudzoziemców nauki na polskich uczelniach | cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia pierwszego lub jednolite studia magisterskie w Polsce muszą uzyskać decyzję kuratora oświaty o uznaniu ich zagranicznego świadectwa ukończenia szkoły średniej, na uczelnie nałożony jest obowiązek weryfikowania znajomości języka na poziomie minimum B2, ograniczono możliwość korzystania przez cudzoziemców z nauki w publicznych i niepublicznych szkołach policealnych, jeśli cudzoziemiec nie przedłoży certyfikatu znajomości języka polskiego na poziomie co najmniej B1. |
- Ministerstwo Finansów planuje podwyższenie stawki CIT dla banków i zmiany w tzw. podatku bankowym
Ministerstwo Finansów zakłada, że docelowa (od 2028 r.) stawka podatku CIT dla banków wynosić będzie 23% zamiast obecnych 19%. Natomiast w latach 2026–2027 stawka tego podatku wynosiłaby odpowiednio: 30% i 26%. Resort finansów proponuje stopniową obniżkę stawki podatku od niektórych instytucji finansowych (tzw. podatku bankowego) o 10% w 2027 r. i o 20% (względem bieżącego roku) począwszy od 2028 r., celem pobudzenia akcji kredytowej. Ministerstwo Finansów szacuje, że zmiany skutkować będą zwiększeniem wpływów z podatku CIT w 2026 r. o ok. 6,5 mld zł. Łącznie w okresie 10 lat proponowane rozwiązania mają przynieść budżetowi ponad 20 mld zł, co będzie stanowiło istotny udział sektora bankowego w finansowaniu wydatków budżetu państwa, w szczególności zwiększonych potrzeb w odniesieniu do wydatków na bezpieczeństwo i ochronę zdrowia. Przewidywany termin wejścia zmian w życie to 01.01.2026 r.
- Podwyższenie kapitału zakładowego jako schemat podatkowy – interpretacja ogólna
Minister Finansów i Gospodarki wydał interpretację ogólną z 29.07.2025 r. w sprawie kwalifikacji czynności polegającej na podwyższeniu kapitału zakładowego spółki kapitałowej na gruncie przepisów o schematach podatkowych w ramach ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (DTS5.8092.3.2025).
Interpretacja ta dotyczy kwalifikacji na gruncie schematów podatkowych uzgodnienia polegającego na podwyższeniu kapitału zakładowego spółki kapitałowej w sytuacji, kiedy na gruncie przepisów podatkowych – nie nastąpi obowiązek zapłaty PCC lub podstawa opodatkowania tym podatkiem nie będzie obliczana od pełnej wysokości wniesionego wkładu.
Regulacje o schematach podatkowych znajdują się w dziale III rozdział 11a OrdPU – Informacje o schematach podatkowych. Regulacje te zobowiązały niektóre podmioty (promotorów, wspomagających i korzystających) do raportowania uzgodnień, które spełniają cechy określone w OrdPU (tzw. cechy rozpoznawcze).
Mister zwrócił uwagę na to, że składane do Szefa KAS informacje o schematach podatkowych (MDR-1) ujawniły wątpliwości interpretacyjne raportujących dotyczące wpływu uzgodnienia polegającego na podwyższeniu kapitału zakładowego spółki kapitałowej na obowiązki podmiotów w zakresie raportowania schematu podatkowegObowiązek raportowania schematu podatkowego, o którym mowa w art. 86a § 1 pkt 10 OrdPU powstaje w sytuacji, kiedy uzgodnienie:
1) spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada ogólną cechę rozpoznawczą,
2) spełnia szczególną cechę rozpoznawczą, lub
3) spełnia inną szczególną cechę rozpoznawczą.
Raportowanie uzgodnienia podwyższenia kapitału zakładowego jako schemat podatkowy
Uzgodnienie polegające na podwyższeniu kapitału zakładowego, w sytuacji gdy na gruncie obowiązujących przepisów wystąpił brak obowiązku pobrania PCC, co do zasady, nie powinno być uznawane za schemat podatkowy.
Celem zweryfikowania przesłanek skutkujących wystąpieniem schematu podatkowego, w przypadku spełnienia jakiejkolwiek ogólnej cechy rozpoznawczej (w tym, o których mowa w art. 86a § 1 pkt 6 lit. d oraz art. 86a § 1 pkt 6 lit. f OrdPU, należy zawsze badać, czy zostanie spełnione kryterium głównej korzyści. W ramach badania tego kryterium, należy również analizować przesłankę alternatywnej drogi postępowania). W rezultacie, jeśli działania podmiotu są determinowane wprost przez przepisy KSH i PodCzynnCywPrU – nie należy uznawać, że dochodzi do wystąpienia schematu podatkowego.
Czynność polegająca na podwyższeniu kapitału zakładowego spółki kapitałowej, przez zmianę umowy spółki w sytuacji, gdy pokrycie podwyższonego kapitału jest dokonywane wkładem niepieniężnym podlegającym VAT lub zwolnionym od tego podatku – nie będzie schematem podatkowym jedynie z uwagi na brak opodatkowania PCC.
Natomiast jeśli podwyższony kapitał zakładowy pokryto wkładem pieniężnym a:
1) udziały objęto po cenie wyższej niż ich wartość nominalna lub
2) przy emisji akcji powstała nadwyżka ponad wartość nominalną,
i PCC został zapłacony jedynie od kwoty, o którą podwyższono kapitał zakładowy – czynność ta nie będzie stanowić schematu podatkowego z uwagi na opodatkowanie PCC, pod warunkiem że uzyskana nadwyżka nie pozwala na objęcie większej liczby udziałów lub akcji.
Natomiast, jako schemat podatkowy powinno być traktowane podwyższenie kapitału zakładowego wkładem pieniężnym, gdy wspólnicy – chcąc celowo obniżyć podstawę opodatkowania PCC – nie podnoszą kapitału zakładowego o całą wartość wkładu pieniężnego.
W takiej sytuacji może zostać bowiem wypełnione kryterium głównej korzyści, przez co należy ustalić determinującą przesłankę podejmowanych czynności i zweryfikować, czy takie działanie jest podyktowane uzyskaniem korzyści podatkowej przez podmiot podejmujący przedmiotowe czynności. W ocenie organu należy zatem dalej ustalić czy przyczyną takiego postępowania podmiotów było jedynie obniżenie zobowiązania w PCC, czy też decydujące były inne powody, np. inne postanowienia umowy spółki, zawarte wcześniej umowy inwestycyjne itp. Jeśli powód podwyższenia kapitału o taką kwotę wynikałby wprost np.:
1) z umowy inwestycyjnej, jaką zawarli wspólnicy w celu dokapitalizowania spółki, czy
2) z klauzul zawartych w umowie spółki
– to nie należy uznawać, że doszło do spełnienia kryterium głównej korzyści, a tym samym do wystąpienia schematu podatkowego, podlegającego zaraportowaniu.
Zgodnie z powyższą zasadą, nie powinna być również uznawana jako schemat podatkowy wpłata dodatkowego kapitału na kapitał akcyjny prostej spółki akcyjnej – z uwagi na brak opodatkowania PCC takiej czynności. Czynność ta znajduje się bowiem poza zakresem przedmiotowym PodCzynnCywPrU.
Stanowisko Ministra Finansów
W ocenie Ministra Finansów uzgodnienie dotyczące czynności w związku z którymi:
1) dokonywane są czynności opierające się na znacznie ujednoliconej dokumentacji albo przyjmujące znacznie ujednoliconą formę (art. 86a § 1 pkt 6 lit. d OrdPU) albo
2) dochodzi do zmiany kwalifikacji dochodów (przychodów) do innego źródła dochodów (przychodów) lub zmiany zasad opodatkowania, których skutkiem jest faktycznie niższe opodatkowanie, zwolnienie lub wyłączenie z opodatkowania (art. 86a § 1 pkt 6 lit. f OrdPU)
– będzie uznane za schemat podatkowy jedynie w sytuacji, kiedy równocześnie będzie spełnione kryterium głównej korzyści.
Oznacza to, że główną przyczyną podejmowanych czynności musi być uzyskanie korzyści podatkowej przez podmiot podejmujący czynności polegające na podwyższeniu kapitału zakładowego poprzez utworzenie nowych udziałów, których nadwyżka ma zostać przelana na kapitał zapasowy.
Niezależnie od powyższego, uzgodnienie może być zespołem powiązanych ze sobą czynności, w tym czynności lub zespołem czynności planowanych, których co najmniej jedna strona jest podatnikiem lub które mają lub mogą mieć wpływ na powstanie lub niepowstanie obowiązku podatkowego. Zatem należy zawsze badać cały kontekst przeprowadzanej czynności czy transakcji, w tym jak kształtuje się sytuacja podatkowa spółki po podwyższeniu kapitału.
Podsumowanie
Wydając omawianą interpretację ogólną Minister Finansów miał na celu wyeliminowanie wątpliwości w zakresie kwalifikowania uzgodnienia polegającego na podwyższeniu kapitału zakładowego spółki kapitałowej w przypadku, w którym nie nastąpi obowiązek zapłaty PCC lub podstawa opodatkowania tym podatkiem nie będzie obliczana od pełnej wysokości wniesionego wkładu (wkłady niepieniężne o wartości przekraczającej wartość nominalną udziałów/akcji).
W pierwszej kolejności ze stanowiska organu wynika, że podmioty zobowiązane do raportowania muszą pamiętać o analizie kryterium głównej korzyści. Podwyższenie kapitału zakładowego może wiązać się z powstaniem korzyści podatkowej. Jednak, co do zasady, celem podstawowym wniesienia wkładu do spółki jest jej dokapitalizowanie, a nie optymalizacja podatkowa. Zatem, nie będzie schematem podatkowym sytuacja, w której, na podstawie obowiązujących przepisów: czynność nie będzie opodatkowana PCC lub podstawą opodatkowania PCC nie będzie pełna wysokość wnoszonego wkładu – ponieważ w takim przypadku nie dochodzi do wypełnienia kryterium głównej korzyści.
- Podwyżka limitu przychodów w kasowym PIT
Ministerstwo Finansów w ramach pakietu deregulacyjnego zapowiada podwyższenie limitu przychodów uprawniającego do skorzystania z kasowej metody rozliczania w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z informacją podaną w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów, planowane jest podwyższenie, z 1 mln zł do 2 mln zł, limitu przychodów warunkującego możliwość wyboru kasowej metody ustalania przychodów i kosztów w podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. kasowy PIT), o którym mowa w art. 14c ust. 1 pkt 1 PDOFizU.
Przyjęcie projektu nowelizacji PDOFizU przez Radę Ministrów w tym zakresie jest planowane na III kwartał 2025 r.
- Inwestycje do 100 tys. zł bez podatku
Dnia 05.08.2025 r. minister finansów i gospodarki podczas konferencji prasowej zapowiedział wprowadzenie Osobistego Konta Inwestycyjnego (OKI).
Koncepcja Osobistego Konta Inwestycyjnego (OKI) będzie się opierać na:
- możliwości zainwestowania bez podatku do 100 000 zł w inwestycje na rynku kapitałowym, w tym do 25 000 zł w lokaty oraz obligacje oszczędnościowe,
- wprowadzeniu dla nadwyżki ponad 100 000 zł niskiego podatku od aktywów w wysokości 0,8%–0,9% wartości inwestycji,
- dobrowolności prowadzenia.
Podczas konferencji minister podkreślał m.in., że celem planowanych zmian jest pobudzenie oszczędności, inwestycji i wydatków na innowacje w polskiej gospodarce, a także rozwój krajowego rynku kapitałowego. Propozycje te mogą również zachęcić Polaków do lokowania środków w aktywa o wyższym profilu zysku. Część tych środków mogłaby zasilić finansowanie innowacyjnych przedsięwzięć, z korzyścią dla gospodarki oraz jednocześnie stwarzając szansę na wzrost zamożności oszczędzających.
- Zmiany w podatku od spadków i darowizn
W Dzienniku Ustaw pod poz. 1064 opublikowano ustawę z 25.7.2025 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ustawa upraszcza rozliczenie podatku w przypadku nabycia prawa majątkowego polegającego na obowiązku świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy, a także ułatwia i przyspiesza obrót majątkiem nabytym tytułem spadku lub w inny nieodpłatny sposób, w formie aktu notarialnego lub od osób z kręgu najbliższej rodziny.
Nowelizacja wprowadza regulacje, w myśl których jeżeli przedmiotem nabycia jest prawo majątkowe polegające na obowiązku świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy tego prawa, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą:
1) ustanowienia tych świadczeń – w przypadku gdy wartość świadczeń powtarzających się za cały okres trwania obowiązku tych świadczeń jest ustalona na dzień ich ustanowienia albo została uprawdopodobniona, za zgodą podatnika, przez naczelnika urzędu skarbowego,
2) wykonania poszczególnych świadczeń – w pozostałych przypadkach.
Ustawa stanowi nadto, że przy ustalaniu wartości prawa majątkowego polegającego na obowiązku świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy tego prawa przyjmuje się:
1) łączną wartość świadczeń powtarzających się za okres, na jaki zostały ustanowione, a jeżeli zostały ustanowione na czas nieokreślony – za okres 10 lat, w przypadku gdy wartość świadczeń powtarzających się jest ustalona na dzień ich ustanowienia za cały okres trwania obowiązku tych świadczeń;
2) łączną uprawdopodobnioną wartość świadczeń powtarzających się za okres, na jaki zostały ustanowione, a jeżeli zostały ustanowione na czas nieokreślony – za okres 10 lat, w przypadku gdy wartość świadczeń powtarzających się nie jest ustalona na dzień ich ustanowienia za cały okres trwania obowiązku tych świadczeń, a naczelnik urzędu skarbowego, za zgodą podatnika, uprawdopodobni ich wartość;
3) wartość poszczególnych świadczeń w przypadkach innych niż wskazane powyżej.
Ustawa zawiera również przepis przejściowy, zgodnie z którym do praw majątkowych polegających na obowiązku świadczeń powtarzających się, użytkowania i służebności ustanowionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Druga grupa zmian dotyczy obrotu majątkiem nabytym tytułem spadku lub w inny nieodpłatny sposób objęty zakresem przedmiotowym podatku od spadków i darowizn. W obowiązującym stanie prawnym notariusze mogą dokonywać czynności notarialnych, w których przedmiotem obrotu lub obciążenia są rzeczy lub prawa majątkowe nabyte przez zbywcę tytułem spadku lub w inny nieodpłatny sposób objęty zakresem ustawy o podatku od spadków i darowizn tylko wtedy, gdy zbywca przedstawi zaświadczenie wydane przez naczelnika urzędu skarbowego. Zaświadczenie to ma potwierdzać, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. Zaświadczenie stanowi zatem zabezpieczenie przed wyzbyciem się majątku przez podatników w tych przypadkach, gdy uchylają się oni od zapłaty podatku. Wprowadzane przepisy znoszą powyższy wymóg w przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych, mających być przedmiotem czynności notarialnej, gdy nabycie nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego lub było zwolnione od podatku od spadków i darowizn (zwolnienie dotyczące członków najbliższej rodziny). Znowelizowany przepis będzie miał zastosowanie do zbywanych bądź obciążanych rzeczy lub praw majątkowych nabytych po dniu 31.12.2006 r.
Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
- Organizacje mogą już korzystać z aplikacji mobilnej e-Urząd Skarbowy
W styczniu 2025 r. resort finansów udostępnił aplikację mobilną e-Urząd Skarbowy (e-US), która zapewnia łatwy, szybki i bezpieczny dostęp do usług e-Urzędu Skarbowego przez smartfona. Dotychczas z aplikacji mobilnej e-US mogły korzystać tylko osoby fizyczne. Od 25.7.2025 r. aplikacja umożliwia również dostęp do konta organizacji w e-US. Dzięki temu organizacje mogą już korzystać z pełnego zakresu usług e-Urzędu Skarbowego w aplikacji mobilnej.
Aplikacja mobilna – e-Urząd Skarbowy zawsze pod ręką
Użytkownicy aplikacji e-Urząd Skarbowy mogą wygodnie załatwić większość spraw urzędowych online z dowolnego miejsca, bez konieczności wizyty w urzędzie skarbowym. Za pomocą aplikacji mogą m. in. złożyć deklarację podatkową lub inny dokument, np. wniosek o wydanie zaświadczenia do urzędu skarbowego bez konieczności posiadania podpisu elektronicznego. Użytkownicy znajdą w aplikacji m. in. informacje o swoich rozliczeniach, złożonych deklaracjach i dokumentach wysłanych do organów podatkowych.
Aplikacja mobilna e-Urząd Skarbowy została uruchomiona przez resort finansów 27.1.2025 r. i jest wdrażana w kilku etapach. Na początek użytkownicy uzyskali dostęp do wszystkich usług na koncie osoby fizycznej. Dnia 25.07.2025 r. zakres funkcjonalności aplikacji został rozszerzony o dostęp do konta organizacji. Nowa wersja aplikacji mobilnej umożliwia organizacjom korzystanie z usług e-Urzędu Skarbowego, dostępnych dotychczas tylko w wersji webowej.
Aplikację e-US pobrało już ponad 455 tys. osób. Użytkownicy najczęściej przeglądają za jej pośrednictwem informacje o rozliczeniach, zwrotach podatku, historię deklaracji i odbierają dokumenty.
Więcej informacji na temat aplikacji mobilnej e-Urząd Skarbowy znajduje się na stronie podatki.gov.pl
Konto organizacji w e-Urzędzie Skarbowym
Konto organizacji w e-Urzędzie Skarbowym to konto przypisane konkretnej organizacji, np. spółce, fundacji lub stowarzyszeniu. Poprzez takie konto, organizacje mogą korzystać z usług oferowanych w e-US. W ramach konta organizacji można m. in. szybko i wygodnie wyrazić lub wycofać zgodę na otrzymywanie korespondencji w e-US, składać do organów podatkowych dokumenty, deklaracje podatkowe i formularze rejestracyjne online bez podpisu kwalifikowanego oraz bez dodatkowego umocowania dla pełnomocnika. Za pomocą konta organizacji można też bezpłatnie występować o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, składać zawiadomienie ZAW-NR, przeglądać listy aktywnych pełnomocnictw i dane rejestracyjne organizacji, a także korzystać z innych funkcjonalności, które będą udostępniane w serwisie e-Urząd Skarbowy.
Jak upoważnić osobę do konta organizacji
Organizacja może w prosty sposób upoważnić do swojego konta w e-US osobę fizyczną, która posiada PESEL. W tym celu składa wniosek o udostępnienie konta, do naczelnika urzędu skarbowego, właściwego w sprawach ewidencji podatników i płatników. Upoważnione osoby będą korzystać z usług e-US w kontekście organizacji, teraz również w aplikacji mobilnej e-Urząd Skarbowy. Organizacja może zawnioskować dla każdego użytkownika swojego konta o jeden z dwóch rodzajów dostępów – podstawowy lub rozszerzony. Użytkownik z dostępem rozszerzonym może nadawać i odbierać dostęp innym użytkownikom do konta organizacji za pośrednictwem e-US.
- Klauzula rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła – objaśnienia MF
Minister Finansów wydał objaśnienia podatkowe z 03.07.2025 r. dotyczące stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła. Ich celem jest wyjaśnienie stosowania klauzuli rzeczywistego właściciela w kontekście poboru podatku przez płatników ze względu na ciążący na nich obowiązek dochowania należytej staranności w określeniu czy dany podmiot jest uprawniony do preferencji podatkowej przewidzianej w przepisach ustawy podatkowej albo odpowiedniej UPO.
Od maja 2024 r. w Ministerstwie Finansów prowadzone były szerokie konsultacje w sprawie podatku u źródła (WHT) z udziałem przedstawicieli przedsiębiorców. Prace te prowadzone były przez trzy grupy robocze, każda odnośnie jednego z następujących zagadnień: beneficial owner (BO – rzeczywisty właściciel płatności), look-throug,h approach (LTA – czyli możliwość zastosowania preferencji przysługujących rzeczywistemu właścicielowi w sytuacji, jeżeli ten nie jest faktycznym odbiorcą płatności) oraz subject to tax (STT – zasady podlegania opodatkowaniu). Prace zakończyły się wydaniem objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 3.7.2025 r. odnoszące się dostosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła. Objaśnienia mają na celu ujednolicenie praktyki organów podatkowych oraz wspieranie płatników w prawidłowym stosowaniu klauzuli rzeczywistego właściciela w kontekście poboru podatku przez płatników ze względu na ciążący na nich obowiązek dochowania należytej staranności w określeniu czy dany podmiot jest uprawniony do preferencji podatkowej przewidzianej w art. 22 ust. 4 albo art. 21 ust. 3 PDOPrU albo odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO).
Status rzeczywistego właściciela/beneficial owner (BO)
Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela w odniesieniu do odbiorcy należności jest w przypadku określonych płatności warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki lub zwolnienia z WHT wynikającego z przepisów ustaw podatkowych lub UPO. Określenie „rzeczywisty właściciel” zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 29 PDOPrU (odpowiednio art. 5a pkt 33d PDOFizU). Przepisy PDOPrU/PDOFizU przewidują trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie dla uznania odbiorcy należności za jej rzeczywistego właściciela, tj.:
1) otrzymanie danej należności dla własnej korzyści,
2) brak zobowiązania do przekazania całości lub części należności,
3) prowadzenie rzeczywistej działalności gospodarczej.
Minister Finansów w objaśnieniach wskazuje, że pierwsze dwie przesłanki należy rozpatrywać łącznie i rozumieć jako konieczność posiadania przez odbiorcę ekonomicznego władztwa nad daną płatnością.
Podmiot, którego prawo do dysponowania dochodem jest ograniczone zobowiązaniem do przekazania otrzymanej należności innemu podmiotowi nie może być uznany za rzeczywistego właściciela. W objaśnieniach podano przykładowe sytuacje, które mogą budzić wątpliwości pod kątem posiadania przez odbiorcę takiego ekonomicznego władztwa (przy czym nie jest konieczne, aby wszystkie z nich wystąpiły łącznie): podmiot realizuje niewielką marżę na przekazywanych płatnościach; podmiot nie wykazuje przychodu podatkowego z tytułu otrzymanych należności; należności w krótkich odstępach czasu są przekazywane na rzecz innego podmiotu; podmiot nie dokonuje reinwestycji środków finansowych uzyskanych w związku z otrzymanymi należnościami; podmiot nie ma innych środków lub źródeł dochodów niż otrzymywana należność umożliwiających spłatę jego zobowiązań; podmiot nie ponosi ryzyka związanego z daną należnością.
Przesłanka prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej uzupełnia powyższe i odnosi się do cech danego podmiotu wymagając, żeby dany podmiot posiadał wystarczające dla danego typu działalności zasoby (ludzkie, informacyjne czy infrastrukturalne), aby to ekonomiczne władztwo nad daną należnością wykonywać. Objaśnienia wskazują na uniwersalne kryteria oceny substratu majątkowego i wymieniając m.in. posiadanie własnego majątku, posiadanie lokalu biura, zatrudnianie personelu, opłacanie rachunków, posiadanie kapitału służącego finansowaniu działalności, samodzielne podejmowanie czynności w obrocie gospodarczym czy posiadanie zarządu posiadającego adekwatne kwalifikacje. Celem tej przesłanki jest zatem ustalenie faktycznej możliwości spełnienia przez odbiorcę należności dwóch pozostałych przesłanek.
Niespełnienie jednej z powyższych przesłanek uniemożliwia kwalifikacje danego podmiotu jako rzeczywistego właściciela płatności, gdyż dopiero łącznie odzwierciedlają one treść tego pojęcia.
Zakres płatności objętych obowiązkiem badania warunku rzeczywistego właściciela
W objaśnieniach zaznaczono, że wymóg badania rzeczywistego właściciela dotyczy tylko tzw. płatności biernych. Warunek rzeczywistego właściciela musi więc być badany dla zastosowania preferencji podatkowej wyłącznie w przypadku płatności z tytułu odsetek, należności licencyjnych i dywidendy. Oznacza to, że w przypadku usług niematerialnych (np. usługi reklamowe czy doradcze) po stronie płatnika nie występuje obowiązek weryfikacji warunku rzeczywistego właściciela.
Według objaśnień, warunek rzeczywistego właściciela stosować należy zarówno do zwolnień przewidzianych w PDOPrU (implementujących dyrektywę Rady 2011/96/UE z 30.11.2011 r., tzw. Parent-Subsidiary, skrót: dyrektywa PS oraz dyrektywę Rady 2003/49/WE z 3.6.2003 r., tzw. Interest-Royalties, skrót: dyrektywa IR), jak również do preferencji wynikających z UPO, nawet jeśli ich regulacje tego nie przewidują.
Minister Finansów zaznaczył, że zwolnienie dywidendy z WHT na podstawie dyrektywy PS może mieć zastosowanie zasadniczo tylko jeżeli jej rzeczywistym odbiorcą jest spółka z UE. Sprecyzował, że celem dyrektywy PS jest neutralność podziału zysku w granicach UE, co ma zastosowanie, kiedy spółka dominująca, na której rzecz jest wypłacany podział zysku, jest jego rzeczywistym właścicielem (przy czym spółką taką może być kolejna spółka w łańcuchu spółek zależnych i dominujących w rozumieniu dyrektywy PS).
Obowiązki płatnika w celu weryfikacji warunku rzeczywistego właściciela
W przypadku gdy zastosowanie danej preferencji podatkowej uzależnione jest od spełnienia warunku rzeczywistego właściciela, płatnik każdorazowo zobowiązany jest do weryfikacji czy dany podmiot faktycznie nim jest. Ustawy podatkowe określają, poprzez wskazanie formalnych obowiązków, zakres okoliczności badanych przez płatnika dla ustalenia, że zaszły fakty świadczące o spełnieniu warunku rzeczywistego właściciela.
W objaśnieniach stwierdzono, że przypadku podmiotów powiązanych konieczne jest zbadanie wszelkich okoliczności skutkujących kwalifikacją danego podmiotu jako rzeczywistego właściciela. Stwierdzono, że nie jest wystarczające uzyskanie oświadczeń i certyfikatów, ale konieczna jest weryfikacja innych dostępnych dokumentów potwierdzających spełnienie każdego elementu definicji, składających się na „wiedzę” płatnika, o której można jednocześnie powiedzieć, że nie uzasadnia przypuszczenia, że istniały okoliczności wykluczające możliwość zastosowania preferencji podatkowej. W przypadku wypłaty do podmiotu powiązanego nie jest więc wystarczające uzyskanie oświadczeń i certyfikatów. Są to przykładowo umowy świadczące o posiadaniu substratu majątkowo-osobowego czy sprawozdania finansowe świadczące o władztwie ekonomicznym nad otrzymywanymi należnościami.
W przypadku dokonywania płatności na rzecz podmiotów niepowiązanych zakres wymaganej weryfikacji jest mniejszy. W takich przypadkach możliwe jest ustalenie faktów koniecznych dla stwierdzenia czy spełniony został warunek rzeczywistego właściciela w oparciu o badanie określonego zakresu okoliczności, tj. w oparciu o uzyskany od podatnika certyfikat rezydencji i jego oświadczenie o spełnieniu warunku rzeczywistego właściciela.
Odniesiono się również do obowiązków tzw. płatnika technicznego (tj. podmiotu wypłacającego dywidendy lub odsetki z tytułu papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych) oraz tzw. organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi.
W przypadku płatnika technicznego weryfikacja spełnienia warunku rzeczywistego właściciela także jest dokonywana w oparciu o enumeratywnie określoną listę dokumentów. Jest to konsekwencją uwzględnienia podejścia przyjętego przez ustawodawcę i wyrażonego m.in. w art. 30 § 5b OrdPU czy art. 30 § 5c OrdPU, zakładającego ograniczenie w określonych przypadkach winy płatnika technicznego ze względu na nieprzekazanie informacji bądź przekazanie nieprawdziwych informacji przez inne podmioty. Podejście to wynika ze specyficznego położenia płatnika technicznego, który ze względu na swoją czysto techniczną funkcję i brak bezpośredniej relacji z odbiorcami płatności ma ograniczony dostęp do informacji na ich temat. Minister Finansów w objaśnieniach podał listę dokumentów i oświadczeń, jakie są wymagane celem wykazania dochowania przez nich należytej staranności przy ustalaniu statusu BO odbiorcy należności.
W odniesieniu do płatności na rzecz zagranicznych organizacji zbiorowego zarządzania płatnik (tj. krajowa organizacja zbiorowego zarządzania) wypłacający należności licencyjne, jest zobowiązany do uzyskania: certyfikatu rezydencji podatkowej kontrahenta, oraz oświadczenia kontrahenta, że jest podmiotem uznanym za organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi za granicą w państwie swojej siedziby. W odniesieniu do wypłat należności na rzecz zagranicznych organizacji zbiorowego zarządzania weryfikacja warunków zastosowania preferencji podatkowej w oparciu o listę dokumentów określoną w objaśnieniach jest wystraczająca dla dochowania obowiązku należytej staranności.
Klauzula „look-through approach” (klauzula LTA)
Objaśnienia dopuszczają klauzulę LTA, która wywodzi się z rozumienia klauzuli rzeczywistego właściciela i jest wprost wyrażona w komentarzu do MK OECD. Ta koncepcja była dotychczas uwzględniana w niektórych orzeczeniach.
W praktyce pozwala ona płatnikowi wypłacającemu należności na zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku, nawet jeżeli rzeczywisty właściciel tej należności nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, a jest ona mu przekazywana przez pośredników. Stosowanie koncepcji LTA na etapie wypłaty należności jest fakultatywne dla płatnika. Płatnik przed zastosowaniem LTA powinien, w ramach należytej staranności, ustalić:
1) rzeczywistego właściciela należności;
2) czy rzeczywisty właściciel rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności;
3) czy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame;
4) czy spełnione są warunki przewidziane dla danej preferencji podatkowej, omówione w dalszych częściach objaśnień.
Rodzajowa tożsamość płatności oznacza sytuację, w której należność wypłacana przez polskiego płatnika jest następnie przekazywana w łańcuchu płatności do rzeczywistego właściciela pod tym samym tytułem. Zatem objaśnienia dopuszczają LTA w przypadku, gdy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame (odsetki-odsetki lub dywidendy-dywidendy), nie ma natomiast konieczności, aby była to tożsamość kwotowa (tj. okoliczność, że wypłacona należność nie została w całości przekazana przez pośrednika rzeczywistemu właścicielowi). Objaśnienia wskazują szczegółowo warunki, w jakich możliwe jest stosowanie koncepcji LTA. Klauzula LTA można zastosować wyłącznie, gdy na moment płatności wiadomo, że dojdzie do transferu płatności do rzeczywistego właściciela.