ZMIANY W PRZEPISACH PODATKOWYCH – maj 2025 r.

1. Prezydent zawetował ustawę obniżającą składkę zdrowotną dla przedsiębiorców

Prezydent Andrzej Duda zawetował ustawę przewidującą obniżenie składki zdrowotnej dla przedsiębiorców i skierował ją do ponownego rozpatrzenia przez Sejm. Proponowane nowe przepisy dotyczyły zmian zasad naliczania składki i wprowadzały preferencje dla samozatrudnionych oraz małych firm. W uzasadnieniu weta wskazano m.in. na ryzyko destabilizacji finansów NFZ oraz brak równowagi w systemie ubezpieczeń zdrowotnych.

Na początku kwietnia 2025 r. Sejm przyjął rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Nowelizacja przepisów miała objąć osoby rozliczające się według skali podatkowej, podatku liniowego i ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zawetowana ustawa zakładała wprowadzenie 2-elementowej podstawy wymiaru składki zdrowotnej:

1) ryczałtowa (9% od 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę);

2) procentowa (uzależniona od formy opodatkowania, obliczana od nadwyżki dochodów powyżej 1,5-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia u przedsiębiorców rozliczających się skalą podatkową lub podatkiem liniowym (stawka 4,9%).

W swojej decyzji o wecie Prezydent Andrzej Duda wskazał, że intencja ulżenia przedsiębiorcom jest zrozumiała, ale proponowana ustawa zaburza równowagę pomiędzy interesem ubezpieczonych a stabilnością finansową systemu ochrony zdrowia. Dodatkowo zwrócono również uwagę na konieczność przeprowadzenia konsultacji społecznych oraz na brak wystarczających analiz skutków finansowych dla NFZ.

Weto oznacza wydłużenie procesu legislacyjnego. Sejm może teraz albo przyjąć poprawioną wersję ustawy, albo odrzucić weto prezydenckie (większością 3/5 głosów).

2. Nowe zasady kontroli celno-skarbowych

Do konsultacji trafił projekt nowelizacji ustaw o KAS oraz o VAT (UDER7). Zmiana w ustawie o podatku od towarów i usług ma na celu dostosowanie regulacji do zmiany w ustawie o KAS przewidującej rozszerzenie możliwości składania deklaracji pierwotnej po doręczeniu upoważnienia do kontroli celno-skarbowej.

Projekt ustawy będzie przewidywał zmiany w ustawie o KAS umożliwiające:

– składanie korekty deklaracji po zakończeniu kontroli celno-skarbowej (doręczeniu kontrolowanemu wyniku kontroli celno-skarbowej) uwzględniającej częściowo ustalenia z tej kontroli,

– składanie deklaracji w terminie 14 dni od dnia wszczęcia kontroli celno-skarbowej (doręczenia kontrolowanemu) upoważnienia do kontroli celno-skarbowej, jeżeli nie została złożona przed wszczęciem tej kontroli,

– składanie deklaracji po zakończeniu kontroli celno-skarbowej, jeżeli nie została złożona przed wszczęciem i po wszczęciu tej kontroli.

Dodatkowo projekt ustawy będzie przewidywał zmianę w ustawie z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług o charakterze dostosowawczym do zmiany w ustawie o KAS, przewidującej rozszerzenie możliwości składania deklaracji pierwotnej po doręczeniu upoważnienia do kontroli celno-skarbowej.

3. Umowa zlecenie lub własna działalność wliczane do stażu pracy

Stały Komitet Rady Ministrów przyjął 22.5.2025 r. projekt Ministerstwa Pracy zakładający, że okresy prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej oraz wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia będą wliczały się do stażu pracy. Do tej pory liczyły się tylko lata przepracowane „na etacie”. To ważna zmiana dla milionów pracowników w Polsce.

Cel przeprowadzenia zmian

Zgodnie z obowiązującymi dzisiaj przepisami, umowy zlecenia oraz okres prowadzenia działalności gospodarczej nie wliczają się do stażu pracy. W praktyce oznacza to, że osoba pracująca przez kilka, czy kilkanaście lat wyłącznie na umowie zlecenie, ma w świetle prawa niższy staż pracy, niż osoba zatrudniona na etacie, np. od roku.

W ocenie Ministerstwa Pracy jest to niesprawiedliwe, a przyjęty właśnie przez Stały Komitet Rady Ministrów projekt ma na celu wyrównanie szans w dostępie do niektórych świadczeń pracowniczych – jak prawo do dłuższego urlopu czy nagród jubileuszowych, ale też do stanowisk wymagających potwierdzonego doświadczenia zawodowego.

Okresy wliczane do stażu pracy w założeniach projektu

Zgodnie z projektem do okresu zatrudnienia wliczane będą okresy:

• prowadzenia przez osobę fizyczną pozarolniczej działalności oraz pozostawania osobą współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność,
• wykonywania umowy zlecenia lub o świadczenie usług,
• wykonywania umowy agencyjnej,
• pozostawania osobą współpracującą z ww. osobami,
• pozostawania członkiem rolniczej spółdzielni produkcyjnej i spółdzielni kółek rolniczych,
• przebyty za granicą okres innej działalności zarobkowej niż zatrudnienie,
• zawieszenia działalności gospodarczej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, za który zostały opłacone składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Wymienione okresy, co do zasady, będą potwierdzane zaświadczeniami wydanymi przez ZUS. Okresy zatrudnienia niepodlegającego zgłoszeniu do ZUS oraz okresy innej niż zatrudnienie pracy zarobkowej za granicą będą z kolei potwierdzane na zasadach ogólnych reguł dowodowych. Oznacza to, że na pracowniku spoczywać będzie ciężar udowodnienia okresu zatrudnienia.

Planowane wejście w życie nowych przepisów

Projekt przewiduje, że nowe przepisy będą obowiązywały od 1.1.2026 r. Odpowiednio długie vacatio legis jest niezbędne, by pracodawcy mieli czas na ustalenie stażu pracy poszczególnych pracowników w świetle nowych przepisów, na dokonanie związanych z tym obliczeń, wprowadzenie ewentualnych zmian w przepisach zakładowych, jak również na zabezpieczenie środków na sfinansowanie nowych rozwiązań.

4. Opodatkowanie miejsc postojowych w budynkach mieszkalnych od 1.1.2025 r.

Od 1.1.2025 r. garaże przeznaczone do przechowywania pojazdów w budynku mieszkalnym na potrzeby podatku od nieruchomości uznaje się za część mieszkalną tego budynku. Zmiana ta nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi formalnościami w przypadku osób fizycznych będących właścicielami takich garaży, jeżeli osoby te przed dniem 1.1.2025 r. złożyły informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1 – wyjaśniło Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytanie dziennikarza.

Pytanie dziennikarza

Dziennikarz zapytał Ministerstwo Finansów, jak – w świetle obowiązujących od 1.1.2025 r. przepisów – wygląda obecnie opodatkowanie miejsc postojowych w budynkach mieszkalnych. W szczególności poproszono o wyjaśnienie:

1) czy obecni właściciele takich miejsc postojowych lub nowi właściciele (np. po zakupie mieszkania z miejscem w hali garażowej) muszą dopełniać jakichś formalności?

2) jak obecnie obliczane są stawki opłat podatkowych (jakie są kwoty)?

3) czy wymagane jest składanie deklaracji IN-1 czy innych dokumentów?

4) czy są jeszcze jakieś kwestie związane z tym tematem, które należy poruszyć?

Odpowiedź Ministerstwa Finansów na pytanie dziennikarza

W udzielonej odpowiedzi Ministerstwo Finansów poinformowało, że od 1.1.2025 r. pomieszczenia przeznaczone do przechowywania pojazdów w budynku mieszkalnym na potrzeby podatku od nieruchomości uznaje się za część mieszkalną tego budynku. W konsekwencji garaże stanowiące odrębne nieruchomości lokalowe, znajdujące się w budynkach mieszkalnych, są opodatkowane stawką właściwą dla budynków mieszkalnych, z wyjątkiem sytuacji gdy są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zmiana ta nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi formalnościami w przypadku osób fizycznych będących właścicielami takich garaży, jeżeli osoby te przed 1.1.2025 r. złożyły informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1 (dalej: informacja IN-1) z tytułu przysługującej im odrębnej własności tych lokali. Wynika to z art. 5 ust. 1 ustawy z 19.11.2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. poz. 1757).

Obowiązek złożenia informacji IN-1 wystąpi natomiast w przypadku nabycia po 31.12.2024 r. własności garaży stanowiących odrębną nieruchomość w budynkach mieszkalnych, jak również w przypadku gdy właściciele takich garaży nabytych przed 31.12.2024 r. nie złożyli informacji IN-1.

Wysokość stawek obowiązujących na terenie gminy (w tym od budynków mieszkalnych i ich części) określa w drodze uchwały rada gminy, z zastrzeżeniem, że nie mogą one przekroczyć ustawowych stawek maksymalnych. W 2025 r. stawka maksymalna od dla budynków mieszkalnych i ich części wynosi 1,19 zł od 1 m² powierzchni użytkowej.

5. Dnia 2 czerwca 2025 roku mija termin złożenia informacji o zarobkach osób pobierających świadczenia przedemerytalne

Przepisy o świadczeniach przedemerytalnych obligują do złożenia do ZUS corocznie informacji o zarobkach pracującej osoby pobierającej świadczenie przedemerytalne lub zasiłek przedemerytalny w terminie do końca maja. W 2025 r. w związku z tym, że 31 maja przypada w sobotę, to termin upływa 2 czerwca. Informację tę przekazuje osoba pobierająca świadczenie oraz jej pracodawca lub zleceniodawca.

Osoba pobierająca świadczenie przedemerytalne jest związana limitami zarobków, jakie może osiągnąć z pracy bez utraty prawa do tego świadczenia:

• jeżeli kwota przychodu przekracza miesięcznie kwotę 25% przeciętnego wynagrodzenia w roku kalendarzowym świadczenie ulega zmniejszeniu,
• jeżeli kwota przychodu przekracza kwotę 70% tego wynagrodzenia ulega zawieszeniu.

Rozliczenie przychodu następuje po zakończeniu roku rozliczeniowego, który ustawa z 30.4.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 44) ustala na okres od dnia 1 marca każdego roku do ostatniego dnia lutego następnego roku.

Tabela. Kwoty przychodu wpływające na zawieszenie lub zmniejszenie świadczeń i zasiłków przedemerytalnych w okresie rozliczeniowym od 1.3.2024 r.

Rodzaj kwoty	Wysokość kwoty
dopuszczalna miesięczna kwota przychodu równa 25% przeciętnego wynagrodzenia z 2023 r.	1788,90 zł
graniczna miesięczna kwota przychodu równa 70% przeciętnego wynagrodzenia z 2023 r.	5008,90 zł
dopuszczalna roczna kwota przychodu	21 466,80 zł
graniczna roczna kwota przychodu	60 106,80 zł
gwarantowana kwota świadczenia przysługująca osobie osiągającej przychód przekraczający 25% przeciętnego wynagrodzenia, nie wyższy niż 70% tego wynagrodzenia	897,35 zł

Osoba pobierająca świadczenie przedemerytalne informuje ZUS niezwłocznie o osiąganiu przychodu oraz o wysokości tego przychodu. Dodatkowo ma coroczny obowiązek informacyjny – po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w terminie do dnia 31 maja przekazać ma do ZUS informację wysokości przychodu uzyskanego w roku rozliczeniowym, z uwzględnieniem przychodów uzyskanych w kolejnych miesiącach tego roku.

Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych wskazuje jednocześnie, że obowiązek powiadomienia spoczywa na pracodawcy i zleceniodawcy lub innym płatniku składek, a w przypadku osoby pełniącej służbę – na właściwej jednostce organizacyjnej.

W oparciu o zasadę, zgodnie z którą, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą w 2025 r. termin na złożenie informacji upływa 2 czerwca w poniedziałek.

Nie określono wprost treści informacji. Powinna ona zawierać:

• dane identyfikacyjne podmiotu zatrudniającego oraz dane osoby zatrudnionej pobierającej świadczenie przedemerytalne,
• okres, w którym przychód został osiągnięty,
• wysokość uzyskanych w tym okresie zarobków (podajemy łącznie i w rozbiciu na poszczególne miesiące),
• podpis osoby upoważnionej do przygotowania informacji.

Wskazując osiągnięty przychód należy uwzględnić:

• przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne,
• kwoty pobranych zasiłków (chorobowego, opiekuńczego, macierzyńskiego) wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, świadczenia rehabilitacyjnego i dodatku wyrównawczego.

Nie uwzględnia się przy tym kwot przychodu należnych za okres przed dniem, od którego ustalono prawo do świadczenia przedemerytalnego.

6. Ustawy o rynku pracy i zatrudnianiu cudzoziemców wejdą w życie 1 czerwca 2025 roku

W Dzienniku Ustaw ogłoszone zostały dwie ustawy, których projekty powstały w Ministerstwie Pracy. To ustawa o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium RP oraz ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Nowe przepisy wejdą w życie 1.6.2025 r.

Zmiany w ustawach o rynku pracy i zatrudnianiu cudzoziemców na terytorium RP

Dnia 12.5.2025 r. w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono dwie ustawy, których projekty powstały w Ministerstwie Pracy. To ustawa z 20.3.2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620) oraz ustawa z 24.4.2025 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 619).

Nowe przepisy, które wejdą w życie 1.6.2025 r., to odpowiedź na potrzeby i oczekiwania zarówno poszukujących zatrudnienia, jak i pracodawców, a także obywateli polskich oraz przebywających na terenie naszego kraju cudzoziemców.

Ustawy stanowią realizację kamieni milowych zapisanych w Krajowym Planie Odbudowy. Zmiany obejmą 340 powiatowych urzędów pracy, 16 wojewódzkich urzędów pracy, Państwową Inspekcję Pracy, Straż Graniczną, agencje zatrudnienia, instytucje szkoleniowe, Ochotnicze Hufce Pracy ale także w mniejszym stopniu inne instytucje publiczne oraz firmy prywatne.

Ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia

Konieczność rejestracji w urzędzie właściwym ze względu na adres zameldowania, a nie faktycznego zamieszkania, była sporym utrudnieniem dla poszukujących zatrudnienia. To się zmieni. Ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia likwiduje też ograniczenia wiekowe w dostępie do różnych instrumentów rynku pracy, np. do cieszącego się zainteresowaniem bonu na zasiedlenie. Dodatkowo niezależnie od okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych będzie on wypłacany w pełnej wysokości.

Ustawa zakłada także wdrożenie nowego systemu teleinformatycznego, który umożliwi uzyskiwanie pomocy online, oraz zapewnienie lepszego dostępu do dobrej jakości ofert pracy.

Poza tym zmiany wprowadzone ustawą o rynku pracy i służbach zatrudnienia zapewniają:

• wprowadzenie możliwości dofinansowania zatrudnienia emeryta,
• umożliwienie rejestracji w urzędach pracy rolnikom,
• objęcie priorytetową pomocą osób bezrobotnych z rodzin wielodzietnych oraz rodziców samotnie wychowujących dzieci,
• zwiększenie efektywności i dostępności Krajowego Funduszu Szkoleniowego,
• wprowadzenie pożyczki edukacyjnej w wysokości do 400 % przeciętnego wynagrodzenia.

Ustawa o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium RP

Warto zaznaczyć, że w pierwszej kolejności ustawa zabezpiecza polskich pracowników, by nie byli narażeni na nieuczciwą konkurencję czy utratę pracy. Chroni także cudzoziemców przed nadużyciami i naruszeniami prawa. Przedsiębiorcom mierzącym się z niedoborami pracowników zapewnia z kolei przejrzyste i przyjazne przepisy.

Jednym z najważniejszych założeń ustawy o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium RP jest przeciwdziałanie wyłudzeniom zezwoleń na pracę w celu wjazdu na terytorium strefy Schengen. Służyć temu ma przede wszystkim wprowadzenie nowych funkcjonalności w systemach informatycznych, zwiększenie roli publicznych służb zatrudnienia w procesie wydawania zezwoleń, a także lepsze połączenie systemów informatycznych różnych instytucji.

Ustawa daje również starostom możliwość określenia listy zawodów i rodzajów pracy, w których zezwolenia na pracę cudzoziemcom zamierzającym podjąć zatrudnienie na terenie danego powiatu nie będą wydawane. Będzie to możliwe np. w sytuacji zwolnień grupowych lub likwidacji dużego zakładu pracy na terytorium danego powiatu. Nowy mechanizm zastąpi nieefektywną i uciążliwą dla pracodawców procedurę tzw. testu rynku pracy.

7. Zmiany w podatkach dochodowych w ramach ustaw deregulacyjnych

W ramach zmian deregulacyjnych wspierających przedsiębiorców zaproponowano zmiany w podatkach dochodowych. Zmiany te dotyczą m.in. alternatywnego sposobu zwrotu pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia podatkowego w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia. Zmiany te miałyby wejść w życie od 1.1.2026 r.

Ministerstwo Finansów opublikowało projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który został przygotowany w ramach rządowego Zespołu Deregulacyjnego. Stanowi realizację filaru VI: „Wsparcie dla biznesu i deregulacja” planu gospodarczego na 2025 r. „Polska. Rok przełomu”, który zakłada eliminację zbędnych procedur administracyjnych, redukcję kosztów prowadzenia działalności oraz zwiększenie przejrzystości systemu podatkowego. Proponowane zmiany polegają na:

1) wprowadzeniu alternatywnego sposobu zwrotu podatku w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia w przypadku podatników posiadających więcej niż jedną decyzję o wsparciu lub więcej niż jedno zezwolenie lub decyzję(e) o wsparciu i zezwolenie(a);

2) ograniczeniu obowiązku składania informacji o wspólnikach spółki jawnej w przypadku zmiany składu wspólników i ich udziałów w takiej spółce;

3) uchyleniu sankcji utraty przez podatkowe grupy kapitałowe (PGK) statusu podatnika CIT w przypadku dokonywania transakcji kontrolowanych z podmiotami powiązanymi spoza grupy na warunkach nierynkowych.

W związku z wejściem w życie WspierNowInwU zmianie uległy m.in. przepisy PDOFizU i PDOPrU w zakresie zwrotu pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom realizującym nową inwestycję w Polskiej Strefie Inwestycji lub przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą w specjalnych strefach ekonomicznych w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu (dalej: DoW) lub cofnięcia zezwolenia.

Alternatywny sposób zwrotu pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego w przypadku uchylenia decyzji o wsparciu lub cofnięcia zezwolenia

W projekcie proponuje się zmianę brzmienia art. 21 w ust. 5c pkt 1 PDOFizU i odpowiednio art. 17 w ust. 6 pkt 1 PDOPrU, co ma na celu złagodzenie podatkowych skutków zwrotu maksymalnej pomocy w przypadku uchylenia DoW lub cofnięcia zezwolenia. Przyjęto, że w przypadku uchylenia DoW lub cofnięcia zezwolenia, jeżeli podatnik posiada kilka DoW lub kilka zezwoleń, może on zwrócić podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej uchylonej w DoW albo w cofniętym zezwoleniu, pod warunkiem, że prowadzi on księgę rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w taki sposób, aby zapewnić możliwość określenia dochodu z tej działalności oraz kwoty niezapłaconego od tego dochodu podatku.

Proponuje się, aby ten alternatywny sposób zwrotu podatku w związku z uchyleniem DoW lub cofnięciem zezwolenia w przypadku podatników posiadających więcej niż jedną DoW lub więcej niż jedno zezwolenie lub decyzję(e) o wsparciu i zezwolenie(a), miał zastosowanie również do DoW i zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie tej nowelizacji, które zostaną uchylone lub cofnięte po 31.12.2025 r.

W ocenie Ministerstwa Finansów dotychczasowa praktyka stosowania przedstawionych regulacji wskazuje, iż konieczność zwrotu maksymalnej dopuszczalnej pomocy wynikającej z uchylonej DoW lub cofniętego zezwolenia jest nieproporcjonalna. Nowelizacja ma się przyczynić do zwiększenia pewności prawnej w zakresie zwrotu faktycznie wykorzystanej pomocy publicznej w formie niezapłaconego podatku, a także do zwiększenia atrakcyjności zwolnienia podatkowego dla podmiotów zainteresowanych uzyskaniem nowej DoW, utworzeniem nowego zakładu i zatrudnieniem nowych pracowników.

Informacje o wspólnikach spółki jawnej w przypadku zmiany składu wspólników i ich udziałów w takiej spółce

Od 1.1.2021 r. obowiązuje art. 1 ust. 3 pkt 1a PDOPrU, zgodnie z którym spółki jawne mające siedzibę lub zarząd na terytorium RP, których wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, celem zachowania statusu podmiotu transparentnego podatkowo, zobowiązane są złożyć przed rozpoczęciem roku obrotowego informację, według ustalonego wzoru (CIT-15J), o podatnikach podatku CIT oraz o podatnikach podatku PIT, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki. W sytuacji gdy w trakcie funkcjonowania spółki jawnej nastąpi zmiana w składzie jej wspólników, spółka ta obowiązana jest poinformować o tym fakcie w drodze aktualizacji informacji o podmiotach posiadających prawo do udziału w osiągniętych przez spółkę zyskach. Niezłożenie wymaganej informacji ww. sytuacjach i terminach powoduje, że spółka jawna staje się podatnikiem CIT ze wszystkimi skutkami podatkowymi z tego wynikającymi, aż do dnia likwidacji spółki jawnej lub jej wykreślenia z rejestru.

W ocenie Ministerstwa Finansów, w przypadku gdy spółka jawna przed rozpoczęciem działalności dochowa terminu na złożenie formularza CIT-15J (14 dni od dnia rejestracji spółki jawnej) i nie nastąpi zmiana w umowie spółki powodująca zmianę składu wspólników, to coroczne składanie takiej informacji jest nadmiarowe, a skutek pominięcia tego obowiązku zbyt surowy. Proponowana zmiana ogranicza obowiązek spółki jawnej oraz jej wspólników poprzez zniesienie wymogu corocznego informowania o składzie wspólników spółki jawnej będącej własnością innych podmiotów niż osoby fizyczne. W konsekwencji, powinność poinformowania o podmiotach posiadających prawo do zysku takiej spółki jawnej ograniczono do sytuacji zawiązania takiej spółki (od podstaw lub na skutek przekształcenia) oraz zmiany w składzie wspólników, na skutek której prawa do takiej spółki obejmie określona jednostka organizacyjna.

Uchylenie sankcji utraty przez PGK statusu podatnika CIT

Ponadto, zaproponowano uchylenie sankcji utraty przez podatkową grupę kapitałową (PGK) statusu podatnika CIT w przypadku dokonywania transakcji kontrolowanych z podmiotami powiązanymi spoza grupy na warunkach nierynkowych. W ocenie Ministerstwa Finansów, nieproporcjonalne jest ryzyko utraty statusu podatnika CIT przez PGK w przypadku dokonywania przez spółki z takiej grupy transakcji kontrolowanych, nawet o niewielkiej wartości, z podmiotami powiązanymi na warunkach nierynkowych. Proponowana zmiana jest istotna ze względu na złożoność zagadnienia cen transferowych, w tym wielość metod ich weryfikacji i konieczność stosowania metody najbardziej odpowiedniej w danych okolicznościach. Zniesieniu ulega jedynie sankcja dotycząca utraty statusu PGK, bowiem może być ona niewspółmierna do naruszenia, w szczególności w związku z specyfiką zagadnienia cen transferowych. Przy czym nie ulegają zmianie obowiązki wynikające z przepisów dotyczących cen transferowych.

Etap legislacyjny

Przedstawiony projekt nowelizacji jest na etapie konsultacji, a wejście w życie zmian w projektowanej ustawie przewidziano na 1.1.2026 r.

8. Zmiany w KKS i Ordynacji podatkowej w ramach ustaw deregulacyjnych

Na stronie RCL ukazał się projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz ustawy – Ordynacja podatkowa. Przewidziane w nim zmiany stanowią realizację filaru VI: „Wsparcie dla biznesu i deregulacja” planu gospodarczego na 2025 r. „Polska. Rok przełomu”, który zakłada eliminację zbędnych procedur administracyjnych, redukcję kosztów prowadzenia działalności oraz zwiększenie przejrzystości systemu podatkowego.

Celem nowych regulacji jest w szczególności złagodzenie odpowiedzialności karnej przewidzianej w KKS, co wpisuje się w proces deregulacyjny.

Projektowane zmiany będą miały wpływ na wysokość orzekanych kar, zakładają bowiem obniżenie najwyższej liczby stawek dziennych grzywny wymierzanej za czyny penalizowane w art. 56a KKS, art. 56c KKS, art. 56d KKS, art. 56e KKS, art. 56f KKS i art. 80e KKS.

Zmianie ulegną przepisy związane z wymiarem kary za przestępstwa skarbowe mające charakter formalny, tj. dotyczące dokumentów w postaci oświadczeń oraz informacji, do złożenia których obligują przepisy podatkowe.

W przypadku wskazanych przestępstw skarbowych określona ma zostać maksymalna liczba stawek dziennych, którą sąd wymierza za dany czyn zabroniony, poprzez zmianę górnej granicy kary grzywny, którą można nałożyć za poszczególne przestępstwa, tj. z 720 stawek (44 793 504 zł) na 480 stawek (29 862 336 zł) lub 240 stawek (14 931 168 zł), czy z 240 stawek na 120 stawek dziennych (7 465 584 zł).

Obniżeniu ulegnie zarówno górna granica kary grzywny za czyny polegające na niewykonaniu obowiązku, tj. złożenia czy sporządzenia dokumentów, jak i maksymalna kara za czyny związane z naruszeniem ustawowych terminów.

Dodatkowo proponuje się uchylenie art. 79 § 1 KKS penalizującego naruszenie obowiązku w zakresie niewyznaczenia osoby pobierającej podatki, co jest połączone z propozycją uchylenia art. 31 OrdPU.

Projekt zakłada bowiem rezygnację z obowiązku zgłoszenia osób odpowiedzialnych za obliczanie, pobieranie i wpłacanie podatków. Obecnie osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące płatnikami lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej – w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę. Wymóg ten jest dodatkowym obciążeniem administracyjnym dla podmiotów będących płatnikami lub inkasentami. Likwidacja przedmiotowego obowiązku stanowi korzystną zmianę dla płatnika/inkasenta, która spowoduje zmniejszenie liczby dokumentów przesyłanych do organów podatkowych. Stąd też propozycja uchylenia art. 31 OrdPU.

Planowany termin wejścia w życie nowelizacji przewidziano na 1.1.2026 r.

9. Zmiany w podatku od spadków i darowizn w ramach ustaw deregulacyjnych

W ramach filaru wsparcie dla biznesu i deregulacja planu gospodarczego na 2025 r. „Polska. Rok przełomu”, przygotowano m.in. zmiany w ustawie z 28.7.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (PodSpDarU). Projekt nowelizacji tej ustawy ma na celu uproszczenie rozliczania podatku w przypadku nabycia świadczeń powtarzających się, a także ułatwienie i przyspieszenie obrotu majątkiem nabytym tytułem spadku lub w inny nieodpłatny sposób, objęty zakresem ustawy, w formie aktu notarialnego albo od osób z kręgu najbliższej rodziny.

Rozliczanie podatku z tytułu nabycia świadczeń powtarzających się – uproszenie zasad

W uchwale 7 sędziów z 31.3.2025 r. (III FPS 5/24, Legalis) NSA zmienił swoje dotychczasowe poglądy odnośnie umowy nieodpłatnej renty ustanowionej na czas określony, w której wysokość świadczenia jest określona w pieniądzu. Dokonał interpretacji art. 12 PodSpDarU i stanął na stanowisku, że umowa renty z uwagi na swój losowy charakter, stanowi prawo majątkowe, którego wartość nie może być z góry określona co do wysokości. A zatem podstawę opodatkowania należy ustalać w miarę wykonywania świadczeń, wynikających z umowy renty. Ta uchwała NSA zmieniła dotychczasową linię interpretacyjną sądów administracyjnych oraz utrwaloną praktykę organów podatkowych, polegającą na ustalaniu wartości świadczeń powtarzających się zgodnie z art. 13 ust. 1 PodSpDarU, przez pomnożenie kwoty świadczenia miesięcznego przez liczbę miesięcy, na które zostało ustanowione, gdy w chwili ustanowienia renty znana była wartość pojedynczego świadczenia. W ww. uchwale NSA nie zgodził się stanowiska organów podatkowych i uznał, że umowa renty nie stanowi prawa majątkowego, którego wartość jest z góry ustalona co do wysokości, a zatem podstawę opodatkowania należy ustalać w miarę wykonywania świadczeń powtarzających się wynikających z umowy renty. Taka interpretacja przepisów z jednej strony nakłada obowiązek składania zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych po każdym wykonanym świadczeniu, zarówno dla celów opodatkowania nabycia takiego świadczenia, jak i odliczenia go od podstawy opodatkowania jako ciężar. Z drugiej strony w przypadku renty ustanowionej dla członka najbliższej rodziny, w celu skorzystania ze zwolnienia nakłada obowiązek złożenia zgłoszenia po każdym otrzymanym świadczeniu. Skutkiem stanowiska NSA we wskazanej uchwale jest zarówno wzrost biurokratycznych obowiązków po stronie podatników, jak i kosztów po stronie organów podatkowych, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 4a PodSpDarU (najbliższa rodzina) ryzyko utraty zwolnienia. W związku z tym w projekcie nowelizacji PodSpDarU zaproponowano kompleksowe uregulowanie zasad powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia świadczeń powtarzających się (dodany art. 6 ust. 1b) oraz zasad ustalania wartości nieodpłatnych świadczeń powtarzających się (zmiana treści art. 12). Jeżeli przedmiotem nabycia będą świadczenia powtarzające się, których łączna wartość za okres trwania obowiązku tych świadczeń jest ustalona (znana) na dzień ich ustanowienia, to zasadą będzie powstanie obowiązku podatkowego z chwilą ich ustanowienia oraz przyjęcie przy ustalaniu wartości tych świadczeń łącznej wartości tych świadczeń za okres na jaki zostały ustanowione, a w przypadku gdy zostały ustanowione na czas nieokreślony – za okres 10 lat (zasada ta jest obecnie zawarta w art. 13 ust. 1 PodSpDarU).

Jeżeli na dzień ustanowienia świadczeń nie będzie ustalona (znana) ich łączna wartość za okres trwania obowiązku tych świadczeń, za zgodą podatnika przyjmuje się ich łączną uprawdopodobnioną wartość. Jedynie w przypadku, gdy wartość świadczeń nie będzie mogła być ustalona ani uprawdopodobniona w dniu ustanowienia świadczeń powtarzających się, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wykonania poszczególnych świadczeń, a podstawę opodatkowania będzie stanowiła wartość poszczególnych świadczeń.

Zasady będą miały zastosowanie do ustalenia wartości świadczeń powtarzających się jako przedmiotu nabycia, a także gdy wykonanie polecenia polegającego na ustanowieniu świadczeń powtarzających się będzie stanowiło ciężar spadku lub darowizny pomniejszający podstawę opodatkowania.

Zmienione przepisy będą miały zastosowanie do nabycia świadczeń powtarzających się ustanowionych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

Obrót majątkiem nabytym tytułem spadku lub w inny nieopłatny sposób objęty zakresem przedmiotowym ustawy

Zgodnie z art. 19 ust. 6 PodSpDarU, notariusze są zobowiązani powstrzymać się od dokonywania czynności notarialnych, w których przedmiotem obrotu lub obciążenia są rzeczy lub prawa majątkowe nabyte przez zbywcę tytułem spadku lub w inny nieodpłatny sposób objęty zakresem ustawy do czasu, aż zbywca przedstawi notariuszowi zaświadczenie wydane przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. Powyższy wymóg uzyskiwania zaświadczenia Ministerstwo Finansów uznaje za zbędny w sytuacji, gdy nabycie majątku zbywanego nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, albo gdy zbywca należy do osób z kręgu najbliższej rodziny co do zasady zwolnionych z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a PodSpDarU. Zatem w projekcie nowelizacji PodSpDarU proponuje się zniesienie obowiązku uzyskiwania zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego w ww. sytuacjach.

Wejście w życie

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

10. Zmiana stawek odsetek za zwłokę od należności podatkowych

W Monitorze Polskim pod poz. 457 opublikowano obwieszczenie Ministra Finansów z 9.5.2025 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz podwyższonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

Zgodnie z obwieszczeniem:

1) stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 13,50 % kwoty zaległości w stosunku rocznym;

2) obniżona stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 6,75 % kwoty zaległości w stosunku rocznym;

3) podwyższona stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 20,25 % kwoty zaległości w stosunku rocznym.

W stosunku do obwieszczenia obowiązującego poprzednio z 10.10.2023 r. (M.P. poz. 1101) wysokość stawek uległa obniżeniu odpowiednio o:

1) 1 p.p. (z 14,50% na 13,50%),

2) 0,5 p.p. (z 7,25% na 6,75%),

3) 1,5 p.p. (z 21,75% na 20,25%).

11. Nowi płatnicy składek samodzielnie ustalą składkę wypadkową. Jak klasyfikacja PKD 2025 wpłynie na obowiązki składkowe

Koszty działalności w przypadku płatników składek zgłaszających do ubezpieczenia wypadkowego nie więcej niż 9 ubezpieczonych oraz płatników niepodlegających wpisowi do rejestru REGON nie ulegną zmianie, ze względu na utrzymanie dotychczasowej wysokości stopy procentowej składki. Ale pozostali płatnicy ustalą już samodzielnie. Projekt zmian przekazano do zaopiniowania.

Od kiedy zmiany

Wprowadzenie nowej klasyfikacji PKD 2025 powoduje konieczność zmiany rozporządzenia MPiPS z 29.11.2002 r. w sprawie różnicowania stopy procentowej składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zależności od zagrożeń zawodowych i ich skutków (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 740 ze zm.), przez wprowadzenie regulacji określającej do jakiej daty ma być stosowana klasyfikacja PKD 2007 dla celów ustalania grup i rodzajów działalności oraz zapisu wskazującego, że:

• na informacji ZUS IWA za 2025 r. należy podawać kod PKD 2007, a począwszy
• od informacji ZUS IWA za 2026 r. – kod PKD 2025.

Obowiązek wykazania w dokumencie ZUS IWA za 2026 r. przez płatnika składek przyporządkowania według nowej klasyfikacji PKD 2025 wynika z normy określonej w art. 29 ust. 1 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 257), zgodnie z którą przyporządkowanie płatnika składek do grup działalności – a z tym związane jest ustalenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe – następuje według numeru PKD ujętego w rejestrze REGON w dniu 31.12. poprzedniego roku, co będzie niezbędne do wyliczenia składki na to ubezpieczenie według nowych stóp procentowych za okres od 1.1.2027 r.

Do kiedy PKD 2007

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia RM z 18.12.2024 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2024 r. poz. 1936) równocześnie ze stosowaniem klasyfikacji PKD 2025 w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej można stosować klasyfikację PKD 2007 do działalności oznaczonej zgodnie z tą klasyfikacją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jednak nie dłużej niż do 31.12.2026 r.

Rozwiązania przejściowe

Z uwagi na zmiany wprowadzone przez ww. rozporządzenie wymagana jest zmiana rozporządzenia w sprawie różnicowania stopy procentowej składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zależności od zagrożeń zawodowych i ich skutków. Zakres zmian tego rozporządzenia dotyczy płatników składek, którzy będą zgłaszali do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych, którzy:

• będą zgłaszani w ZUS jako płatnicy składek na ubezpieczenie wypadkowe po dniu 31.12.2024 r., lub
• po dniu 31.12.2024 r. będą mieli ustalony kod PKD w oparciu o klasyfikację PKD 2025 r.

Nowi płatnicy składek zobowiązani są do samodzielnego ustalenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe w oparciu o swój rodzaj działalności według PKD ujętego w rejestrze REGON w dniu, od którego płatnik został zgłoszony w ZUS. Dla celów ustalenia swojego rodzaju działalności oraz właściwego zakwalifikowania do grupy działalności, będą oni zobowiązani do zastosowania klasyfikacji PKD 2007 pomimo tego, że zgodnie z rozporządzeniem RM z 18.12.2024 r., płatnicy ci będą wpisywani do rejestru REGON z nowym kodem PKD 2025.

Analogiczna zasada będzie dotyczyła innych płatników, dla których w okresie od 1.1.2025 r. do 30.12.2026 r. będzie ustalana stopa procentowa składki w oparciu o rodzaj działalności, jeżeli w tym okresie płatnikom tym zostanie ustalony kod PKD w oparciu o klasyfikację PKD 2025. Wprowadzono regulację, zgodnie z którą dla celów ustalania rodzaju działalności i grupy działalności w okresie przejściowym od 1.1.2025 r. do 30.12.2026 r., swój rodzaj działalności tacy płatnicy będą musieli określić według kodu PKD 2007, czyli na dotychczasowych zasadach.

12. Informacja o wynagrodzeniach dla kandydatów do pracy. Zmiany w Kodeksie pracy przyjęte przez Sejm

W trakcie ostatniego posiedzenia Sejmu, w dniu 9.5.2025 r., została uchwalona nowelizacja Kodeksu pracy, której celem jest wprowadzenie przepisów m.in. zobowiązujących pracodawców do informowania o wynagrodzenia, które planują zaoferować aplikującym na dane stanowisko kandydatom. Teraz przepisami zajmie się Senat. Komentowane zmiany mają wejść w życie po 6 miesiącach od opublikowania ustawy w Dzienniku Ustaw.

Nowy i zmieniony artykuł w Kodeksie pracy

W ramach nowelizacji Kodeksu pracy mają zostać wprowadzone dwie zasadnicze zmiany. Pierwsza w ramach nowego art. 18^3ca, natomiast druga w ramach art. 22¹ Kodeksu pracy.

Nowy art. 18^3ca Kodeksu pracy

W Kodeksie pracy po art. 18^3c projekt przewiduje dodanie nowego art. 18^3ca KP.

Zgodnie z nowym art. 18^3ca § 1 osoba ubiegająca się o zatrudnienie na danym stanowisku będzie otrzymywała od pracodawcy informację o:

1) wynagrodzeniu, o którym mowa w art. 18^3c § 2 KP, jego początkowej wysokości lub jego przedziale – opartym na obiektywnych, neutralnych kryteriach, w szczególności pod względem płci, oraz
2) odpowiednich postanowieniach układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania – w przypadku, gdy pracodawca jest objęty układem zbiorowym pracy lub obowiązuje u niego regulamin wynagradzania.

Ważne

Warto, przypomnieć, że zgodnie z art. 18^3c § 2 wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna.

W § 2 dodawanego art. 18^3ca wskazano, że informacje o wysokości wynagrodzenia pracodawca będzie przekazywał osobie ubiegającej się o zatrudnienie, z odpowiednim wyprzedzeniem, zapewniając świadome i przejrzyste negocjacje w postaci papierowej lub elektronicznej na jednym z trzech etapów:

1) w ogłoszeniu o naborze na stanowisko,
2) przed rozmową kwalifikacyjną – jeżeli pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko ani nie przekazał informacji, o wysokości wynagrodzenia w ogłoszeniu,
3) przed nawiązaniem stosunku pracy – jeżeli pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko ani nie przekazał informacji o wysokości wynagrodzenia, w ogłoszeniu ani przed rozmową kwalifikacyjną.

Celem tej zmiany, jest to, żeby kandydat możliwie szybko uzyskał informację o wynagrodzeniu.

Z kolei w § 3 dodawanego do Kodeksu pracy art. 18^3ca wskazano, że pracodawcy mają zapewniać, aby ogłoszenia o naborze na stanowisko oraz nazwy stanowisk były neutralne pod względem płci, a proces rekrutacyjny przebiegał w sposób niedyskryminujący.

Zmiana w art. 22¹ Kodeksu pracy

W art. 22¹ w § 1 pkt 6 Kodeksu pracy uszczegółowiono, w ramach udostępnienia pracodawcy danych osobowych, informację o przebiegu zatrudnienia. W nowym brzmieniu pracodawca będzie mógł wymagać przedstawienia dotychczasowego przebiegu zatrudnienia, jednak z wyłączeniem informacji o wynagrodzeniu w obecnym stosunku pracy oraz w poprzednich stosunkach pracy.

Obecnie brzmienie przepisów nie odnosi się do informacji o wynagrodzeniu w obecnym stosunku pracy oraz w poprzednich stosunkach pracy.

Jesienią projekt ustawy wdrażającej dyrektywę o równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn

Jak podkreślono w trakcie prac podczas obrad na Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, intencją autorów nowelizacji Kodeksu pracy jest to, żeby osoba ubiegająca się o prace na jak najwcześniejszym etapie uzyskała informacje jaka jest kwota wynagrodzenia na stanowisku pracy.

Co istotne, uchwalona przez Sejm nowelizacja przepisów to nie jest implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/970 z 10.5.2023 r. w sprawie wzmocnienia stosowania zasady równości wynagrodzeń dla mężczyzn i kobiet za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości za pośrednictwem mechanizmów przejrzystości wynagrodzeń oraz mechanizmów egzekwowania, którą kraje UE powinny wdrożyć do 2026 r. Ta nowelizacja stanowi odrębną zmianę przepisów Kodeksu pracy, która tylko częściowo pokrywa się ze wspomnianą dyrektywą. Niezależnie od omawianej nowelizacji KP, obecnie w resorcie pracy trwają prace nad rządowym projektem ustawy wdrażającej tzw. dyrektywę równościową do polskiego porządku prawnego.

13. Przesunięcie obowiązku raportowania ESG – jest propozycja krajowych przepisów

Do Rządowego Centrum Legislacyjnego trafił projekt zmian w przepisach dotyczących raportowania zrównoważonego rozwoju. Celem projektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy wdrażającej dyrektywę CSRD jest dostosowanie przepisów krajowych do dyrektywy 2025/794, popularnie zwanej dyrektywą „stop-the- clock”, czyli przesunięcie o 2 lata obowiązku składania raportów ESG.

26 lutego 2025 r. Komisja Europejska ogłosiła projekt pierwszego pakietu uproszczeń regulacyjnych Omnibus I. Zaproponowano w nim m.in. odroczenie obowiązków sprawozdawczych dla średnich i małych firm (tych, które miały rozpocząć raportowanie w 2026 i 2027 roku). Dyrektywa 2025/794, znana szerzej jako stop-the-clock 16.4.2025 r. ukazała się w Dzienniku Urzędowym UE i weszła w życie.

Projekt ustawy, w myśl dyrektywy stop-the-clock, zakłada odroczenie o 2 lata obowiązku raportowania informacji o zrównoważonym rozwoju dla dużych jednostek oraz dla małych i średnich jednostek będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na jednym z rynków regulowanych Europejskiego Obszaru Gospodarczego, odpowiednio do:

• 2028 r. − za rok obrotowy 2027 (druga fala),
• 2029 r. − za rok obrotowy 2028 (trzecia fala).

W związku z tym w ustawie z 6.12.2024 r. (w art. 14 ust. 5 pkt 2 i 3) terminy „31 grudnia 2024 r.” i 31 grudnia 2025 r.” mają być zamienione odpowiednio na „31 grudnia 2026 r.” i „31 grudnia 2027 r.”

Ważne

Jak podkreślono w uzasadnieniu – projekt ma charakter nowelizacji technicznej, nieingerującej w zakres merytoryczny obowiązków sprawozdawczych, a jedynie w moment ich pierwszego stosowania. Ustawa nowelizująca ma wejść w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia.

Przypomnijmy, że CSRD, która została wdrożona do przepisów krajowych ustawą z 6.12.2024 r. o zmianie ustawy o rachunkowości, ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym oraz innych ustaw, wprowadziła obowiązek przedstawiania informacji o wpływie działalności jednostki na obszary środowiskowy, spraw społecznych oraz ładu korporacyjnego, a także wpływu tych trzech obszarów na rozwój, wyniki i sytuację organizacji.

Przyjęte dyrektywą stop-the-clock odroczenie terminów pierwszego raportowania dla drugiej i trzeciej grupy jednostek ma na celu zapewnienie odpowiedniego czasu na rozpatrzenie zaproponowanych zmian merytorycznych, ich przyjęcie i wdrożenie do krajowego porządku prawnego, by uniknąć sytuacji, w której niektóre jednostki są zobowiązane do sporządzania sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju za rok obrotowy 2025 lub 2026, a następnie, po przyjęciu zmian merytorycznych zawartych w drugim projekcie, będą zwolnione z tego wymogu. Taka sytuacja oznaczałaby, zdaniem polskich prawodawców, że dane jednostki poniosłyby niepotrzebne i możliwe do uniknięcia koszty.